Kiedyś móc powiedzieć ...

              Życie jest jak proces można wygrać lub przegrać, choć rzadko się wygrywa...

Móc kiedyś napisać, powiedzieć, że żyło się jak się  chciało -to sztuka. W końcu człowiek nie powinien obawiać się śmierci .Powinien obawiać się niespełnionego życia … 

     Żyłem jak król i byłem nim
Choć z niejednego pieca chleb jadłem
I wiem, to jedno wiem
Żyłem jak chciałem 

Choć świat pokochał mnie
Nie szczędził mi ciosów ni razu
Robiłem to, co każdy chce
Choć tak naprawdę nikt w to nie wierzył
Pamiętam też mój każdy krok
I każdy dźwięk, który zagrałem …

I dziś, gdy patrzę wstecz
To mogę już śmiało powiedzieć
Że wiem, to jedno wiem
Żyłem jak chciałem
 

Wieczny spokój ...

“Über allen Gipfeln
Ist Ruh,
In allen Wipfeln
Spürest du
Kaum einen Hauch;
Die Vögelein schweigen im Walde.
Warte nur, balde 
 Ruhest du auch.” 

W tłumaczeniu ...;-) 

 Na wszystkich szczytach 
Spokój
 Z wierzchołków drzew
 Dochodzi cię  
Ledwie powiew 
  Ptaszęta milkną w lesie
  Poczekaj jeszcze, wkrótce 
Spoczniesz i ty.

Johann Wolfgang von Goethe 

W poszukiwaniu i zaskoczeniu ...

              Francuski szyk, styl i sztuka życia z tym kojarzy się wszystkim Francja. Ten, kto chce poznać, czym owy styl jest proponuję, aby sięgnął po książki autorstwa Mireille  Guiliano Francuzki nie tyją (książka, która uratowała mi życie – śmiało mogę to napisać) oraz druga książka tej samej autorki Francuzki na każdy sezon.  Czekam teraz na trzecią książkę Mireille Kobiety, praca i sztuka Savoir vivreu premierę owa książka będzie miała w listopadzie tego roku …

               Ostatnio wybrałam się na małą wędrówkę po księgarniach w poszukiwaniu nowego nabytku do mojej francuskiej kolekcji .Tym razem książki Jennifer L Scott Lekcje Madame Chic, którą mi poleciła Gourmande tak samo, jeśli nie bardziej zafascynowana wszystkim, co francuskie (dziękuję Gourmande).

            No i tak szłam tym swoim utartym szlakiem moich księgarń i nagle oczom nie wierze w rynku nie ma już Empiku a tam zaopatrywałam się w różnego rodzaju książki i prasę. Oj szkoda bardzo szkoda będzie mi brakowało tego miejsca; -(

          Ciekawa, co w tym miejscu powstanie .Pewnie jakaś restauracja byleby nie w stylu polskiego jadła czy KFC a Fe, ale np. włoska, węgierska, francuska ewentualnie meksykańska. Tak tęsknie za moją meksykańską restauracją,  która kiedyś mieściła się w galerii krakowskiej a teraz dali tam jakiś bar rybny Ohyda!

 No cóż wszystko się zmienia, ale miejmy nadzieję, że na lepsze … 

Monotonia życia ...

Po pierwszym śniadaniu biegniecie za metrem
Powrotny autobus zabiera was z pracy
Potem szybkie "dobranoc" i parę słów szeptem
Bez nadziei, że będzie inaczej

Codzienne gazety, wieczorne dzienniki

Te same zajęcia w tych samych godzinach
Połykane co wieczór nasenne pastylki
Bardzo rzadkie wycieczki do kina.

Codziennie bez zmiany i wczoraj i jutro

 Żyjecie dokładnie tak samo, jak dziś

 Nastawiacie, jak zawsze, budziki na siódmą

 Bo musicie co rano gdzieś iść.

  

 A ja nie. Po prostu - nie.

 Mnie się to - mnie to się nie podoba

 niech się dzieje

 Niech dzieje się co chce

 Nie pożyczam, bo świat mi nie odda.

 Ja to znam, po prostu znam

         I nie będę -nie będę następny…      

Metro - A ja nie (Robert Janowski )