Utracony Balaton, czyli Placek ziemniaczany po węgiersku

           Kiedyś w okresie PRLu  istniała wspaniała węgierska restauracja na ul Grodzkiej w Krakowie.. Serwowali tam najcudowniejszy i najsmaczniejszy jak na Polskie realia placek ziemniaczany po węgiersku.  Na widok, zapach  i smak tej potrawy doświadczyć można było   niemal ,,kulinarnej ekstazy."

           Tak to było cudowne przeżycie kulinarne. Napisałam było. Niestety po przejęciu przez jakiegoś prywaciarza tej restauracji nie zachowano receptury tej potrawy. Teraz placek ziemniaczany po węgiersku ma smak taki jak wszędzie a cena wzrosła. Kapitalizm, wolny rynek wbrew pozorom nie poprawia, jakości usług, ale jedynie powiększa się  ilość restauracji na rynku kosztem, jakości.

           W obrębie krakowskiego rynku jest wiele restauracji niektóre z nich są drogie, ale jakość tych potraw pozostaje wiele do życzenia. Być może jestem wybredna, ale uważam ,że jedzenie powinno sprawiać przyjemność.

            W necie znalazłam przepis na placek ziemniaczany po węgiersku od razu zaznaczam nie jest on dla wegetarian i wątpię, aby chociaż trochę przypominał dawny smak Balatonu. Niemniej jednak życzę smacznego. A tak  można go zrobić :

Składniki

• 1 kg ziemniaków
• 1 duża cebula
• 3-4 łyżki mąki pszennej
• 2 jajka
• sól, pieprz
• olej do smażenia

Gulasz:

• 0,5 kg mięsa wieprzowego (łopatka, szynka, karczek)
• 250g pieczarek
• 1 papryka czerwona
• 1 ostra papryczka chili
• 2 ogórki konserwowe
• 1 cebula
• 2 ząbki czosnku
• 1 litr wody
• łyżka posiekanej natki pietruszki
• przyprawy: liść laurowy, ziele angielskie, sól, pieprz, ostra i słodka czerwona papryka w proszku,  majeranek, szczypta gałki muszkatołowej
• kwaśna śmietana
• olej do smażenia
• mąka pszenna

Sposób przygotowania:

1. Mięso opłukać, pokroić w kostkę, posolić i otoczyć starannie w mące.
2. Cebulę obrać. Cebulę, papryki i ogórki konserwowe pokroić w drobną kostkę. Czosnek poszatkować drobniutko.
3. Mięso i cebulę smażyć na rozgrzanej patelni. Smażyć tak długo, aż mięso i cebula mocno się zrumienią. Dodać czosnek, smażyć jeszcze chwilkę.
4. Do mięsa dolać wodę, dodać liść laurowy, ziele angielskie, sól, pieprz, ostrą i słodką paprykę. Gotować pod przykryciem na małym ogniu przez 30 min.
5. Podczas gotowania oczyścić pieczarki, pokroić w plasterki i przesmażyć na małej ilości tłuszczu.  
6. Po 30 min. dodać do gotującego się mięsa pieczarki, papryki i ogórki.  Gotować mięso do miękkości. 2- 3 łyżki mąki rozmieszać w małej ilości wody, tak by nie było żadnych grudek i dodać do gulaszu pod koniec gotowania.  Doprawić solą, pieprzem, majerankiem i gałką muszkatołową. Jeszcze chwilkę pogotować. Na końcu dodać natkę pietruszki.
7. W trakcie gotowania gulaszu przygotować placki ziemniaczane.
8. Ziemniaki i cebulę obrać i umyć.
9. Ziemniaki i cebulę zetrzeć na tarce o najmniejszych otworach. Dodać jajko, mąkę, przyprawić solą i pieprzem. Dokładnie wymieszać.
10. Na rozgrzanej patelni z olejem smażyć placki z obu stron.
11. Placki wykładać na papierowe ręczniki, aby pozbyć się nadmiaru tłuszczu.
12. Przełożyć placki na talerz i polać gulaszem. Na środek zrobić kleksa z kwaśnej śmietany.

W poszukiwaniu sprawiedliwości, czyli o Ernesto Che Guevara

 

Lepiej umrzeć stojąc, niż żyć na kolanach. Ernesto Che Guevara

           Gdy pomyślimy o Argentynie nasuną nam się takie nazwiska jakJorge Mario Bergoglio (  papież Franciszek), Evita Peron czy Diego Maradonna, ale była jeszcze jedna osoba, która wiele zrobiła dla świata.Znienawidzona przez konserwatystów, uwielbiana przez ludzi lewicy. Człowiek , który stał się ikoną wolności i sprawiedliwości nazywał się Ernesto Che Guevara de la Serna. 

         A tak zaczęła się jego historia dość nieprawdopodobna, ale takie historie się zdarzają.

Ernesto Che Guevara urodził się 14 czerwca 1928 roku w Argentynie, jako najstarszy z pięciorga dzieci Celi de la Serny  i Ernesta  Guevara Lyncha . Przodkowie jego ojca pochodzili z zielonej wyspy, gdy jego ojciec pierwszy raz wziął go w ramiona miał powiedzieć,, w żyłach mojego syna płynie krew irlandzkich rebeliantów" Ani wtedy ani nawet kilka lat później nikt nie miał prawa przypuszczać, że chorujący na astmę chłopiec stanie kiedyś na czele kubańskiego przewrotu i spróbuję rozniecić rewolucyjny ogień jeszcze w kilku innych krajach.

            Z powodu silnych ataków astmy, które omal go nie zabiły mały Ernesto do dziewiątego roku życia nie chodził do szkoły.Rozpoczął naukę dopiero od drugiej klasy i szybko okazało się, że jest bardzo zdolnym uczniem. Był bardzo dobry w naukach ścisłych, ale także uwielbiał czytać poezję, grywał w szachy i mimo choroby uprawiał także sport..

           W 1947 roku przeprowadził się  do Buenos Aires po to by zaopiekować się swoją umierającą babcią. Po jej śmierci postanowił studiować medycynę twierdząc, że gdyby miał odpowiednie wykształcenie zdołałby uratować życie umierającej babci.

           W czasie studiów medycznych wraz z przyjacielem Alberto Granado wyruszył w podróż na motocyklu przez Amerykę południową, Ta podróż zmieniła jego życie na zawsze .Widząc biedę, wiele nieszczęść ludzkich postanowił poświęcić swoje życie walce o równość, wolność mimo ,że sam wychowywał się w bogactwie nie był obojętny na los innych ,nie był samolubem rzadka cecha, ale się zdarza. Po obronie dyplomu Ernesto wyjechał do Gwatemali i tam na stałe zamieszkał. Poznał tam swoją pierwszą żonę, z którą miał jedną córkę. Dzięki niej Che poznał wielu wpływowych urzędników rządu Arbenza. Guevara nawiązał też kontakt z grupą kubańskich opozycjonistów związanych z Fidelem Castro. Po finansowanym przez CIA wojskowym zamachu stanu, Guevara wstąpił do zbrojnej milicji walczącej w imieniu legalnego rządu.

              Ale się przeliczył, bowiem część armii opowiedziała się za zamachem stanu …Wtedy postanowił przenieść się do Meksyku. W Meksyku Ernesto rozpoczął pracę w szpitalu W przerwie od obowiązków, prowadził wykłady na Narodowym Autonomicznym Uniwersytecie Meksyku i pracował, jako fotograf dla Latina News Agenccy.

           W Meksyku  wstąpił do Ruchu 26 Lipca i rozpoczął intensywne ćwiczenia wojskowe, które miały go przygotować do walki partyzanckiej. Pierwsza walka partyzancka nie była udana zostali oni rozbici przez siły wierne reżimowi.Zginęło lub zostało pojmanych w tym czasie 82 partyzantów.Uratowało się tylko 12 uczestników tej wyprawy w tym sam Castro, jego brat Raul i właśnie Ernesto.  Schronili się w niedostępnych górach Sierra Maestra- ich grupa skutecznie się ukrywała. Ukrywali się wśród ubogich rolników w regionie nie było żadnych szkół, elektryczności, minimalnego dostępu do opieki zdrowotnej a ponad 40 procent dorosłych ludzi było analfabetami.

              W tym czasie grupa Fidela wraz z Ernesto  tworzyła fabryki do produkcji materiałów wybuchowych, budowano  piece  do wypieku chleba ,  uczyli nowych rekrutów taktyki partyzanckiej  organizowali nauczanie czytania i pisania a co więcej ustanowili polowe kliniki medyczne a nawet miejscową gazetę …Nie próżnowali na przymusowych wakacjach.

           Ernesto był uważany za szorstkiego i zdyscyplinowanego dowódcę jego żołnierze rozstrzeliwali czasami dezerterów , zdrajców i donosicieli tu był bezlitosny. Choć był wymagającym dowódcą  i utrzymującym wśród swoich żołnierzy rygor, Jego żołnierze widzieli w nim także nauczyciela poza obowiązkami walki żołnierze w przerwie między obowiązkami czytali Roberta Louisa Stevensona, Cervantesa i hiszpańskich poetów lirycznych. Partyzanci uczyli czytać i pisać niepiśmiennych chłopów, co Guevara określił, jako "bitwa przeciwko niewiedzy".

             2 stycznia 1959 r. oddziały rebeliantów wkroczyły do Hawany .Sześć dni później przybył na Kubę Fidel Castro .Zakończyła się era panowania Battisty, który uciekł na Dominikanę wraz z 300 milionami dolarów (warto było być dyktatorem).

 W tym czasie zaczęła się nowa era dla Kuby, która trwa do dnia dzisiejszego. Miesiąc po obaleniu Battisty Guevara dostał honorowe obywatelstwo nazwano go Kubańczykiem z urodzenia … w uznaniu jego roli w zwycięstwie.

Ernesto kocha osobiście każdego człowieka, lecz jego dojrzała świadomość nakazała mu dostrzec uniwersalny wymiar tej miłości… Miłość wyzwolicielska nie wyrzeka się walki, konfliktu, sprzeciwu wobec tych, którzy uciskają Benjamin Forcan

                Po obaleniu Batisty Ernesto na okres pięciu miesięcy został przewodniczącym więzienia w La Cabana . W tym czasie dokonano wielu egzekucji zdrajców informatorów reżimu i zbrodniarzy wojennych, ale także wielu ludzi ułaskawiono i objęto amnestią i zwolniono z zarzutów.

              W tym czasie zmieniła się polityka gospodarcza Kuby wprowadzono reformę rolną, która ograniczała wielkość wszystkich gospodarstw do 1000 arów.Posiadanie ziemi powyżej tego limitu groziło odebraniem majątku i rozdawanie chłopom małorolnym .Część ziemi trafiała do komun prowadzanych przez samorządy. Prawo zakładało także , że plantacje nie mogły być własnością obcokrajowców. Kolejnym problemem, którym zajął się Guevara była edukacja w tym czasie budowano nowe szkoły, uczono chłopów czytać i pisać podnosząc wskaźnik alfabetyzacji do 96 %. Guevara dążył także do ustanowienia powszechnego dostępu do szkolnictwa wyższego.Guevara objął także stanowisko Ministra finansów a także prezesa banku centralnego i ministra przemysłu celem jego było wyeliminowanie nierówności społecznych; znacjonalizowano fabryki banki i przedsiębiorstwa rozpoczęto budowę tanich mieszkań, powszechnego zatrudnienia dla wszystkich kubańczyków i rozbudowano opiekę zdrowotną. Geuvera cenił zjawisko wolontariatu sam oprócz pracy ministerialnej uczestniczył w pracach na polach trzciny cukrowej i na budowach. Wierzył w to, w co sam wprowadził.

            12 czerwca 1959 roku wyjechał w kolejną podróż swojego życia tym razem nie turystyczną. Został wysłany przez Castro na trzymiesięczne tournee po 14 krajach odwiedził Maroko, Sudan, Egipt, Syria, Pakistan, Indie, Sri Lanka, Birma, Tajlandia, Indonezja, Japonia, Jugosławia, Grecja i miast Singapur oraz Hongkong. Spędził także 12 dni w Japonii prowadząc negocjacje mające na celu zwiększenie stosunków handlowych tego kraju z Kubą.

Inne narody czekają na pomoc mojej skromnej osoby. Ja mogę robić to, na co tobie nie pozwala odpowiedzialność przywódcy kubańskiego. Ernesto Che Guevara do Fidela  Castro

         Ernesto miał naturę rewolucjonisty nie biurokraty  może dlatego w 1965 roku  zrezygnował  z wszystkich funkcji  państwowych i zrzekł  się honorowego obywatelstwa Kuby. Następnie wyjechał do Konga, aby organizować tam rewolucje, ale niestety skończyła  się ona niepowodzeniem. W 1966 roku wyjechał  w ostatnią swoją podróż do Boliwii.

Powiedz Fidelowi, że moja klęska nie oznacza końca rewolucji. Powiedz Aleidzie, żeby o wszystkim zapomniała, wyszła za mąż, była szczęśliwa i dbała o naukę dzieci. Poproś żołnierzy, żeby strzelali celnie.

               W Boliwii Ernesto utworzył oddział partyzancki liczący 50 osób nazwany armią wyzwolenia międzynarodowego mający na celu pokonanie Junty wojskowej generała Rene Barrientos,. Początkowo partyzantom udało się wygrać kilka bitew jednak 8 października obóz Che został zaatakowany przez wojska rządowe. Rannego Che wzięto do niewoli a następnego dnia rozstrzelano. Podobno tuż przed egzekucją  boliwski żołnierz zapytał go czy myśli o nieśmiertelności ? Che odpowiedział : Nie ,myślę o nieśmiertelności rewolucji.

Mam go zawsze przy sobie, na ramieniu, na tatuażu, który jest dziełem sztuki, ale mógłbym lepiej powiedzieć, że go noszę w sercu. Diego Maradonna.

              Czy jego rewolucja przetrwała? I tak i nie. Na Kubie wciąż rewolucja trwa a jak ona wygląda można sobie na ten temat wiele poczytać, lub pojechać tam i samemu zobaczyć. Cokolwiek o nim napiszą, powiedzą prawda jest taka, ze Ernesto Che Guevera stał się ikoną wolności i walki o swoje prawa i idee.  Jest na sztandarze prawie każdej rewolucji czy protestu. Nadal o nim pamiętają. 

Stał się elementem kultury,symbolem zmian ,ikoną człowieka myślącego obojętnie, na jakim poziomie czy jest to pacyfista,zielony czy antyglobalista.

               Ostatnie słowa Fidela Castro na temat Che brzmiały:, „Jeżeli chcemy wyrazić, jacy mają być ludzie w przyszłości, musimy powiedzieć: chcemy, żeby byli jak CHe. Jeżeli chcemy powiedzieć, jak mają być wychowane nasze dzieci, musimy bez wahania powiedzieć: chcemy, aby były wychowane w duchu Che."

            A jego ostatnie przesłanie do ludzi ,świata ,ale przede wszystkim do swoich pięciorga dzieci brzmiało  :

Przede wszystkim, zawsze próbujcie  poczuć głęboką niesprawiedliwość  wyrządzoną każdemu człowiekowi ,niezależnie od regionu świata . To jest najpiękniejsza cecha rewolucjonistów,

            Nelson Mandela  powiedział po jego śmierci ,że życie Che jest inspiracją dla każdej istoty ludzkiej kochającej wolność, zawsze będziemy o nim pamiętać.  I temu  nie da się zaprzeczyć.  . 

Żródła ;

Wikipedia

Ernesto Che Guevara

O Ernesto Che Guevara