Nowy blog; Moja biblioteczka

           Od jakiegoś czasu jeszcze przed przerwą blogową miałam zamiar założyć bloga poświęconego literaturze i książkom. Lubię literaturę i lubię czytać książki, dlatego brakowało mi w mojej działalności blogowej miejsca poświeconego jednej z mojej pasji a jest ich trochę … 

         Pisanie o literaturze na tym blogu i dodanie etykiety to trochę dla mnie za mało. Wiem, że mam dużo blogów i niektórzy się w nich gubią, ale tak jakoś lubię mieć pewne kwestie poukładane a nie mieć takiego misz masz, czyli wszystkiego w jednym miejscu;-)

       Po przerwie w pisaniu postanowiłam się zmobilizować i wreszcie zrealizować to postanowienie i założyłam osobnego bloga o literaturze, książkach i moich propozycjach czytelniczych.

           Zapraszam Was na blog Moja biblioteczka mam nadzieje, że znajdziecie tam coś dla siebie.

http://biblioteczka-ivany.blogspot.com/

Dylemat blogowy...;-)

 

          Zastanawiam się nad założeniem nowego bloga o książkach. Pisałabym w nim mini recenzje moich ulubionych książek lub takich, które uważam za godne polecenia. 

         Mam, co prawda konto na Lubimy czytać dodaje tam książki, można dodawać tam opinie, recenzje a nawet ulubione cytaty, ale nie mam jakoś szczególnego zaufania do portali internetowych. Trudno w nich coś zmienić, edytować tekst a bywa, że nie możesz nawet usunąć swojego tekstu.

         Nie zamierzam pisać jakiś długich tekstów, bo nikt długich recenzji raczej nie czyta tasując tekst wzrokiem, dlatego zastanawiam się czy nie wystarczyłaby podstrona do bloga.

         Zastanawiam się jak taka podstrona bloga wygląda w użyciu praktycznym czy łatwo dodaję się nowe notki?

Wiem , że mogę dodać nową etykietę do bloga, ale wydaję mi się, że moja pisanina o książkach na tym  blogu  nie będzie za bardzo pasować i będzie nie przejrzyście.

           Niby nic nieznaczący dylemat, ale mam już trzy blogi plus blog z linkami, czyli razem cztery blogi. Z tego też powodu  czytelnicy mogą pogubić się w moich witrynach; -))). No cóż będę musiała sprawę przemyśleć i chyba skłaniam się ku założeniu nowego bloga.;-)

Paulo Coelho - Walkirie

           Pamiętam ten dzień było słoneczne upalne lato , a moja koleżanka siedząc w fotelu w moim pokoju popijała w porcelanowej filiżance słodkie puszyste cappuccino. Delektując się kawą nagle zapytała mnie czy czytałam Alchemika Paulo Coelho. Moja odpowiedz brzmiała nie. Z poruszenia odstawiła filiżankę i natchniona powiedziała ;  „to musisz ją przeczytać”  potem niemal siłą  zaciągnęła mnie do miejscowej biblioteki abym wypożyczyła tą książkę. Wypożyczyłam, przeczytałam i do dziś Paulo Coelho jest moim ulubionym pisarzem i nie tylko moim …

             Książki Paulo Coelho  są  popularne na całym świecie Moim zdaniem, dlatego, że ludzie poszukują aury tajemniczości, mistycyzmu czegoś czego sami mogą doświadczyć. Szukają drogowskazu , a dzięki Paulo Coelho mogą ten drogowskaz znaleźć. W naszej kulturze dominują dla wielu osób nudne rytuały kościelne, w których mało, kto się odnajduje . Paulo Coelho w swoich książkach wychodzi naprzeciw młodym ludziom, którzy poszukują swojej drogi.

           Książki Coelho łączą doktrynę chrześcijańską z magia, Wicca i różnymi magicznymi rytuałami oraz z tajnymi stowarzyszeniami.  W niektórych książkach jak w Pielgrzymie przedstawia rytuały, które czytelnik sam może wypróbować. A to dla młodych ludzi i nie tylko młodych jest ciekawe i fascynujące.

            Ostatnią książkę Paulo Coelho, którą przeczytałam to Walkirie.

Bohaterem tej książki jest sam Paulo Coelho, który udaje się wraz ze swoją żoną w podróż, aby osiągnąć kolejny stopień wtajemniczenia w sztuce Magii i nauczyć się widzieć swojego anioła. Szlak wiedzie na pustynie. Pierwszym etapem jest poszukiwanie tajemniczych Walkirii. 

          A kim są Walkirie? Według mitologii skandynawskiej to córki Odyna straszliwe zbrojne dziewce jeżdżące konno lub na wilkach po polach bitew.Zwiastują śmierć wojowników, którym dane jest polec w walce. Przedstawiano je też, jako skandynawskie mojry tkające losy ludzkie oraz jako skandynawskie wiedzmy. Symbolizują nieustraszoną odwagę i odpoczynek wojownika, miłosną przygodę w boju, spotkanie i stratę. Jednak współczesne Walkirie są zdecydowanie inne - jeżdżą motorami, noszą czarne stroje i kolorowe chusty oraz nawołują ludzi do wiary i pozbycia się leku …

            Wraz z Paulo Coelho odkrywamy tajemnice i uczymy się rozumieć i poprawnie odczytywać magiczne symbole, aby przybliżyć się wraz z autorem do celu podróży. Jest w tej książce trochę magii i trochę codzienności, a dzięki opisanym w książce ćwiczeniom każdy może spróbować zobaczyć swojego anioła ...

            Walkirie to książką pełna mistycyzmu, poszukiwania, walki ze słabościami i swoimi demonami. Zrozumie jej treść ten, kto sam wymaga od siebie i świata czegoś więcej niż mieć!

            To jedna z najbardziej osobistych książek Coelho jak sam autor pisze: W "Walkiriach" opisałem swoje doświadczenia na pustyni i wydarzenia, które rozegrały się między wrześniem a 17 października 1988 roku. Ich kolejność miejscami zmieniłem, a czasem uciekałem się d o fikcji, żeby lepiej wyrazić to, co wydaje się najważniejsze.

               Walkirie polecam przede wszystkim miłośnikom twórczości Paulo Coelho.Na pewno nie będą rozczarowani. Natomiast osobom, które dopiero pierwszy raz sięgną po książkę tego autora polecam przeczytanie „ Pielgrzyma „, „Piątej Góry ,a także „Jedenaście Minut”. Metafizyczna  pełna symboliki książka może nie być dobrze zrozumiana przez czytelnika nieznającego stylu Pisarza.